12 Tips om het je kinderen te vertellen

Het hele proces van uit elkaar gaan, en uiteindelijk de echtscheiding kan heel erg pijnlijk zijn. Niet enkel voor de partners, maar voor het hele gezin. Hieronder vind je enkele tips om het makkelijker aan de kinderen aan te brengen:

1. Kies de juiste plaats en tijd voor jullie gesprek.

Kies een tijd en plaats die voor je kinderen werkt. De beste plaats voor de meeste kinderen en gezinnen is thuis, waar het ontspannen en prive is. Een stille omgeving werkt het beste, zo weinig mogelijk afleiding. Zet de telefoon, gsm, televisie en de computers uit. Zorg ervoor dat je kinderen op de eerste plaats komen. Maak tijd voor hen tijden, en na het gesprek. Het is belangrijk voor je kinderen dat je achteraf nog beschikbaar bent voor hen, dit geeft hen de mogelijkheid om nog eens met je te praten, en om bij je te kunnen zijn als ze dat willen.

Photo Credit: Kat Grigg

2. Houdt er rekening mee dat je het moeilijk krijgt wanneer je vertelt dat jullie uit elkaar gaan.

Verwacht je eraan dat voor, en tijdens je gesprek met je kinderen, je ongemakkelijk zal voelen, zenuwachtig, opgejaagd, bevend zelfs. Laat deze gevoelens toe bij jezelf, en accepteer ze. Geef jezelf de kans om menselijk en echt te zijn. Je kinderen zullen dit merken, en zeker apprecieren.

3. Het is in orde om je gevoelens te uiten.

Het is goed om je ware gevoelens te tonen aan je kinderen, zolang je ze onder controle kan houden, en kan uitleggen aan je kinderen. Gebruik je gezond verstand hierbij, en weet wel dat je bang kunnen worden als ze je gevoelens zien, wanneer die sterk negatief zijn (woede, vijandigheid). De meeste kinderen echter, zullen goed reageren op je zachtere, onderliggende gevoelens, tranen, verdriet, pijn. Daarom is het goed dat je je gesprek misschien begint met een zin als “…het is moeilijk en pijnlijk voor mij om hierover te praten, en dat is voor jou waarschijnlijk ook zo…”. Op die manier toon je dat het je pijn doet, dat je verdriet hebt, en laat je ineens weten dat zij datzelfde mogen voelen.

4. Wees kort en oprecht.

Het is aan te raden om je gesprek (”speech”) kort, direct en duidelijk te houden. Vermijd een ellenlange uitleg. Kinderen hebben de neiging om hun aandacht ergens anders op te vestigen wanneer volwassenen lange “speeches” houden.

5. Pas je woorden aan aan het leeftijdsniveau van je kinderen.

Doe je best om je gesprek over de plannen van jou en je partner om uit elkaar te gaan zo duidelijk mogelijk te maken, en in termen uit te drukken die je kind kan vatten en begrijpen. Algemeen genomen begrijpen jonge kinderen concrete termen en voorbeelden beter dan abstracte ideeen en woorden. Indien je twee of meer kinderen hebt, met een groot leeftijdsverschil, leg het dan eerst uit in simpele termen voor de jongste, en vervolg daarna je gesprek met de oudere apart, en aangepast aan hun niveau.

6. Geef je kinderen de ruimte, de tijd, en de kans om te verwerken wat je gezegd hebt, en laat hen vrij in hun gevoelens.

7. Onthoud dat elk kind uniek is.

Verwacht dat je van elk kind een andere reactie kan krijgen. Sommige kinderen zijn in eerste instantie geshockeerd en verrast. Andere kinderen hadden het al voelen aankomen, en reageren amper op jullie gesprek.

8. Verwacht sterke en intense reacties van je kind.

Sommige kinderen houden hun gevoelens meer binnenin, terwijl andere ze meer uiten, en verbaal heel expressief worden. De meeste kinderen echter reageren sterk, met gevoelens gaande van woede tot razernij, van ongemakkelijkheid tot verwarring.

9. Versta en bevestig waar je kinderen gevoelsmatig staan nadat je het hen verteld hebt.

10. Bereid je voor op veel vragen en bedenkingen van je kinderen.

Beantwoord de vragen van je kinderen zo goed en zo eerlijk als je kan, en besef dat het beste antwoord dat je je kind soms kan geven “Ik weet het niet” is.

11. Respecteer de individuele noden van je kind.

Sommige kinderen zullen liefst bij je willen zijn, andere kinderen zijn liefst wat op zichzelf, nog andere kinderen zullen liefst het gezelschap van hun vrienden opzoeken.

12. Verwacht je eraan dat het er niet toe doet wat je zegt en doet, maar dat de kans bestaat dat je kinderen toch vinden dat zij de schuldigen zijn van de echtscheiding.

Besef, en dit lijkt heel erg voor de hand liggend, dat dit waarschijnlijk het begin is van een lange reeks discussies met je kinderen. Het is het begin van een lang proces van aanpassen, en heraanpassen aan jullie nieuwe familiesituatie.

Leave a Comment